ICE Expands Mass DNA Collection of Immigrants Into FBI Criminal Database

Krajobraz federalnego pobierania DNA przeszedł dramatyczną zmianę, a organy imigracyjne i celne (ICE) odgrywają obecnie kluczową rolę w zaopatrywaniu krajowego systemu DNA kryminalistów. Badania przeprowadzone przez Centrum Prywatności i Technologii przy Georgetown Law pokazują, że Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego stał się największym w kraju źródłem nowych profili genetycznych. Chociaż celnicy wcześniej kierowali tymi działaniami na granicy, rok 2025 był dla ICE odrębnym etapem. Z danych FBI wynika, że ​​w 2025 r. liczba osób zatrzymanych w ramach Combined DNA Index System (CODIS) wzrosła o około 995 000 profili. Analizując zapisy dotyczące zgłoszeń celnych w porównaniu z tym całkowitym wzrostem, badacze szacują, że ICE był odpowiedzialny za prawie 920 000 tych wpisów, skutecznie przetwarzając ponad 2700 osób dziennie.

Wpływ tej polityki na ludzi jasno ilustruje przypadek Hugo Moreno-Mendeza, któremu postawiono zarzuty karne za odmowę dostarczenia próbki DNA podczas rutynowej odprawy w zawieszeniu. Pomimo protestu postawiono mu zarzuty i uznano go za winnego niezarejestrowania się jako obcokrajowiec i odmowy dostarczenia próbki DNA. Doświadczenie Moreno-Mendeza jest symbolem szerszej tendencji, w ramach której osoby przetrzymywane w ramach migracji cywilnej są pod presją – pod groźbą ścigania karnego – aby poddały się pobieraniu genów. Praktyka ta wywołała znaczną reakcję, w tym kontrolę Kongresu po doniesieniach, że w rodzinnych ośrodkach detencyjnych pobierano wymaz nawet z dzieci. Ustawodawcy wyrazili zdecydowany sprzeciw, podkreślając, że rodziny te nie są karane i nie należą do bazy danych pierwotnie zaprojektowanej do śledzenia przestępców stosujących przemoc.

Ten program masowej zbiórki ma swoje korzenie w zmianach regulacyjnych zapoczątkowanych w 2020 r. Przed tą zmianą Departament Sprawiedliwości zezwolił na wyjątki, co pozwoliło uniknąć pobierania próbek od wielu zatrzymanych imigrantów. Jednak decyzja z 2020 r. wyeliminowała te zabezpieczenia, a późniejsze wewnętrzne wytyczne ICE nakazywały funkcjonariuszom pobieranie DNA od niemal wszystkich osób przebywających w areszcie. Wewnętrzne materiały szkoleniowe podkreślają szeroki zakres tej dyrektywy, a wytyczne wyraźnie instruują funkcjonariuszy, aby pobierali próbki od osób ubiegających się o azyl i uchodźców, którzy nie dostosowali jeszcze swojego statusu imigracyjnego. W jednej z wewnętrznych prezentacji ICE wymieniono nawet „CIEKAWE FAKTY” dotyczące dopasowań CODIS sporządzonych na podstawie tych próbek, wyszczególniając różne przestępstwa, od przestępstw przeciwko mieniu po prześladowanie. Notatki zawarte w tych materiałach stanowią próbę uzasadnienia inwazyjnych procedur poprzez ujęcie ich w podstawowe narzędzia rozwiązywania lokalnych, codziennych przestępstw.

Istnieje główne napięcie pomiędzy przedstawionym przez rząd uzasadnieniem programu a jego faktycznym stosowaniem. Po zmianie przepisów urzędnicy argumentowali, że pobieranie DNA od zatrzymanych jest standardową procedurą administracyjną, podobną do pobierania odcisków palców, mającą na celu potwierdzenie tożsamości. Jednak krytycy twierdzą, że to uzasadnienie jest błędne, ponieważ próbki fizyczne są przesyłane do CODIS, gdzie są porównywane z nierozwiązanymi dowodami z miejsca zbrodni w nieskończoność, a nie tylko weryfikują, kim jest dana osoba. Perspektywę tę potwierdzają wewnętrzne komunikaty rządowe; w opinii prawnej ICE z marca 2025 r. uznano, że „głównym celem” organu jest utworzenie krajowej bazy danych służącej do rozwiązywania przestępstw. Eksperci ds. prywatności argumentują, że sprawia to, że pierwotna obrona dotycząca identyfikacji staje się przestarzała, zauważając, że czwarta poprawka miała na celu ochronę osób fizycznych przed bezpodejrzliwym i wymuszonym przekazaniem wrażliwych informacji biologicznych.